Het is al wat later dan gepland, dus worden de tassen snel in de twee grote slaapzalen gezet en gaan we naar de grote ‘huiskamer’. Daar worden alle cadeautjes die we mee hebben genomen, iedereen moest 3 leuke, liefst maffe cadeautjes meenemen ter waarde van ongeveer 2 euro, in het midden van de kring gelegd. Om die cadeautjes gaan we dobbelen. Als je 1 of 6 gooit, mag je een cadeautje pakken en onder je stoel leggen. Nadat alle cadeautjes op zijn, gaan we opnieuw dobbelen en nu moet je als je 3 gooit een cadeautje drie personen naar links doorgeven en als je 5 gooit 5 personen naar rechts. Als je 6 gooit, mag je bij een willekeurig iemand een cadeautje dat je graag wilt hebben wegpakken. Aangezien er veel grappige cadeautjes zijn, wordt er wat afgelachen.

Om 18.30 uur staat het eten klaar op een lang gedekte tafel. Kipfilet, doperwtjes en patat. Erg lekker dus. Na het eten even de bedden opmaken in de slaapzalen en daarna tijd voor het volgende spel: Het grote Valentine-spel. Er worden 6 teams ingedeeld, met ieder een teamcaptain. De teamcaptains zijn de meiden die het langste lid waren. Het spel bestaat uit een aantal onderdelen:

Onderdeel 1: ·Het beantwoorden van 10 vragen, waarbij je voor iedere vraag ongeveer 1 minuut de tijd kreeg,
Onderdeel 2: ·Het beoordelen van stellingen; er wordt een stelling voorgelezen waarna ieder team een bordje omhoog moest houden waarop waar/niet waar stond,
Onderdeel 3: Het ontcijferen van door elkaar gehusselde woorden, die natuurlijk allemaal met Valentine te maken hadden,
Onderdeel 4: ·Het beluisteren van heel korte muziekfragmenten en raden bij welke show dit thuishoorde. Dit bleek veel moeilijker dan gedacht trouwens, maar was wel heel leuk,
Onderdeel 5: ·Zes personen, uit elk team één, moet een persoon uitbeelden en de rest moet raden welke persoon,
Onderdeel 6: ·Er worden stellingen opgelezen, waarbij er bordjes omhoog gehouden worden, of het meer of minder bedroeg.

Team 6 bestaande uit Daniëlle (teamcaptain), Marja, Robinia en Linda winnen dit spel,
met slechts één puntje verschil van team 5.

Na het spel, kijken we met z’n allen de videoband die we op 18 oktober, afscheidsavond,
aan Irma en René hadden aangeboden. Omdat die maar op het nippertje was afgekomen,
had nog bijna niemand die gezien. Veel oude herinneringen worden opgehaald. Morgen
wordt het naar alle waarschijnlijkheid een drukke en vermoeiende dag dus gaan we na het
kijken van de band naar bed. Voordat we slapen is het alweer 03.30 uur!

Dag 2
Om 06.30 uur gaat bij de eerste al de wekker. Vroeg hoor! Na gedoucht te hebben gaan we aan tafel waar een lekker ontbijtje voor ons klaarstaat. Tijdens het ontbijt wordt verteld wat we die dag gaan doen, namelijk…. survivalen! Spannend… Gekleed in ons Valentine-trainingspak vertrekken we naar de plek waar we gaan survivalen. Bus 1 rijdt voorop en… rijden we weer 2 keer fout. Ook leuk!

Als eerste onderdeel wordt de groep in tweeën gesplitst, waarbij de ene groep drie kwartier gaat skaten en de andere groep steppen. Na drie kwartier, wat eigenlijk een uur was, bestond de mogelijkheid om te ruilen, maar er waren er al een aantal die toch even op adem moesten komen! Afijn, nadat iedereen weer veilig terug was, behalve Sanne natuurlijk weer die een superblauwe plek op haar been had gecreëerd, hebben we een vlot gebouwd. De jongens, begeleiders bij het survivalen, vonden het door ons gebouwde vlot wel stevig, wij niet echt, maar toch waren er twee meiden die wel even op het vlot gingen varen. Wie dat waren is natuurlijk niet zo moeilijk te raden… Robinia en Sanne natuurlijk. Helemaal nat, want zo stevig was het vlot dus niet, maar goed voor veel lachen gingen we hierna picknicken. Ook leuk!

Daarna wordt de groep weer opnieuw in tweeën gedeeld. De ene helft gaat tokkelen (vanaf een plateau op ongeveer 8 meter hoogte in een tuigje, aan een touw, over het water naar beneden glijden) en klimmen op een bewegende klimwand. De andere helft gaat proberen een snelle tijd neer te zetten in een parcours waarbij er eerst moet worden gekanood naar de overkant, dan een spinnenweb gemaakt moet worden met touwen waarbij je 12 gaten creëert en ieder lid van de groep door een ander gat moet zonder dat touw aan te raken en daarna met de kano weer zo snel mogelijk naar het beginpunt.

Bij de eerste groep die het parcours gaan doen, gaat er meteen een kano om en vallen er drie meiden in het water. Iedereen lacht zich helemaal blauw en gelukkig staat dit op de film zodat we er later nog een keer om kunnen lachen.

Bij het tokkelen zijn er weer twee waaghalzen die na één keer ‘gewoon’ te hebben getokkeld, wel even achterstevoren willen tokkelen. Weer Robinia en Sanne. Lachen was dat weer natuurlijk. Na veel geschreeuw van Robinia die toch eigenlijk niet durfde, maar uiteindelijk wel ging en Sanne die helemaal blij was dat ze het had gedurfd en vervolgens naar de overkant terugloopt en een tak in haar oog krijgt, worden de groepen gewisseld.

Daarna kunnen we nog even boogschieten en dan is deze dag met survivalen alweer voorbij. Bij het afscheid nemen zeggen de jongens van de begeleiding, dat ze na zo’n dagje met ons te zijn opgetrokken wel hebben gemerkt wat voor hechte groep wij zijn en hoe jammer het is dat wij uit elkaar gaan. Leuk dat zelfs een buitenstaander opmerkt hoe close wij met elkaar zijn!

Om 16.00 uur zijn we weer bij het kamphuis, waar een paar meiden even op bed gaan liggen om bij te komen. De rest bekijkt de video gemaakt door Wilco van Duijn op de afscheidsavond. Leuk om terug te zien!

Om 18.30 uur begint de barbeque. En dan is er nog een verassing. René, Leo en Raymond (de mannelijke medewerkers die niet mee mochten met dit vrouwenweekend) komen vanavond met ons mee-eten! Gezellig hoor! Weer is het tijdens het eten een drukte van jewelste. En natuurlijk moest Sanne weer even keihard vallen. Alsof ze nog niet genoeg aandacht had gehad dit weekend… Als iedereen zo’n beetje uitgegeten is, doen we aan tafel het spelletje ‘pinkelen’. In plaats van de gewone commando’s doen we al snel commando’s met iemands naam en dan doen we iets na van die persoon. Geweldig! Weer lachen en gillen we wat af.

Na het eten is het tijd voor de Bonte Avond. Er worden sketches gedaan en er wordt geplaybackt. Alles is even leuk! Als afsluiting van de avond hebben de moeders een verassing! Gekleed als de meisjes van Valentine 3 doen ze de K3 show van die groep. Ook leuk! Daarna is eigenlijk iedereen erg moe, maar al snel worden er weer showtjes van alle afgelopen showavonden gedaan. Leuk om alles weer eens op te halen! Langzaam verdwijnt iedereen naar zijn bed. Morgen wordt weer een actieve dag.

Dag 3
Na een iets langer nachtje als de vorige, ook al zijn we ‘s nachts door een zeker persoon wakker gebeld die blijkbaar niet zonder ons kan, zitten we om 9.00 uur aan het ontbijt. Dan wordt ons verteld wat we die dag gaan doen. We gaan in Oisterwijk fietsen op tandems en tridems. Ook leuk! Om 10.00 uur vertrekken we weer met de busjes. Nu gaat bus 2 voorop, aangezien bus 1 al een aantal keren verkeerd is gereden. Om 11.00 uur beginnen we met de fietspuzzeltocht door Oisterwijk. Iedereen vond hem erg makkelijk. Maar…. schijn bedriegt! Er bleken allemaal addertjes onder het gras te zitten en niemand heeft hem foutloos gereden. Het team dat won, had maar liefst 2 vragen goed van de 10! Als prijs wonnen ze een fles wijn, die ze naderhand aan Irma aanboden voor René als dank voor alles.

Na de uitslag van de puzzeltocht vertrekken we op de fiets naar een pannenkoekenhuis waar ons een Brabantse koffietafel wordt aangeboden. Onbeperkt pannenkoeken eten met van alles erbij. Heerlijk!

Om ongeveer 14.30 uur vertrekken we weer en gaan we een tocht fietsen door de bossen van Oisterwijk van 21,4 kilometer. Met veel spier- en zadelpijn komt rond 17.30 uur het laatste groepje binnen. Hierna vertrekken we weer naar het kamphuis. Snel worden daar de spullen ingepakt om aan de terugreis naar Delft te vertrekken. Onderweg stoppen we nog bij de Mac Donald’s waar ons door Valentine een menu wordt aangeboden! Het kan allemaal niet op dit weekend. Rond 20.00 uur komen we moe maar voldaan aan bij Glashandel Zantman.
Irma, Olga en Suzanne: heel hartelijk bedankt voor de organisatie van dit weekend. Het was allemaal weer tot in de puntjes geregeld en verzorgd en iedereen heeft genoten! Bedankt dat wij zo’n afscheid hebben gehad, niemand zal dit ooit vergeten… Leuk om het tijdperk Valentine zo af te kunnen sluiten.

We zullen elkaar missen!

- Maaike van Ingen -